Hilde Van Wichelen neemt geen verkiesbare plaats meer op de Groen-lijst in Leuven

0 Flares 0 Flares ×

Tijdens een persconferentie op woensdag 28 maart kondigt gemeenteraadslid Hilde Van Wichelen uit Wijgmaal aan dat ze geen verkiesbare plaats meer zal opnemen op de Groen-lijst voor de verkiezingen van oktober. Ze motiveert haar beslissing.

Hilde Van Wichelen: ‘Na lang nadenken heb ik beslist om op het einde van dit jaar te stoppen met politiek en geen verkiesbare plaats meer in te nemen op de lijst.  Deze beslissing heb ik genomen omdat ik mij niet kan vinden in de huidige politieke cultuur. Bij de start van mijn politiek werk ging ik er vanuit dat er binnen de gemeentepolitiek over de partijgrenzen heen – oppositie en meerderheid – kon worden samengewerkt om belangrijke projecten voor onze stad te realiseren. Maar dat is een illusie gebleken: in de gemeenteraad voeren strijd, hard debat en het opzoeken van tegenstellingen de boventoon. Wat mij betreft is dit een oude voorbijgestreefde mannelijke, hiërarchische stijl om aan politiek te doen. Welnu, in die sfeer wil ik niet werken en kan ik onmogelijk floreren. Ik zoek integendeel verbinding en samenwerking, zowel in de politiek als met de burgers. Daarom vind ik echte burgerparticipatie zeer belangrijk. Ik organiseerde in Wijgmaal jaarlijks een open inspraakavond of kwam geregeld samen met de bewoners van een bepaalde straat of wijk. Maar het huidige stadsbestuur staat niet toe dat er constructieve ideeën groeien van onderuit. Op die manier voelt de burger zich niet ernstig genomen en dat kan toch niet meer in deze 21ste eeuw.”

‘Groen wil en kan een belangrijk verschil maken dit vlak. David Dessers en Lies Corneillie zijn sterke lijsttrekkers en ik geloof erin dat zij samen met het hele Groene team de uitdaging zullen aangaan om een nieuwe politieke cultuur en aanpak te vestigen in Leuven. Daarom wil ik deze lijst wel met overtuiging steunen vanuit een plaats achteraan de lijst. En natuurlijk laat ik mijn engagement voor Wijgmaal en Leuven niet helemaal los. Vanuit mijn expertise blijf ik mij graag – maar dan achter de schermen – inzetten en wil ik aanspreekpunt blijven binnen Groen, zeker voor de noden en bekommernissen van de mensen van Wijgmaal.’

Groen Leuven wil Hilde enorm hard bedanken voor haar inzet en groot engagement. Groen begrijpt de motivatie, maar betreurt de beslissing.

Lies Corneillie, co-lijsttrekker: “Het is jammer dat we van een gedreven politica als Hilde afscheid zullen nemen uit de actieve politiek. Ze heeft een grote verdienste op vlak van onderwijs, participatie en aandacht voor de deelgemeente Wijgmaal. Hilde nam de voorbije jaren talloze initiatieven van onderuit om punten op de agenda van de gemeenteraad te zetten en samen met burgers oplossingen aan te reiken. Denk bijvoorbeeld aan het de herbestemming van het stationsgebouw van Wijgmaal, het verzet tegen de vliegroute Leuven Rechtdoor en de mobiliteit in  Wijgmaal.”

Groen beaamt de knelpunten die Hilde Van Wichelen heeft ervaren en wil naar aanleiding van dit nieuws duidelijk maken dat ze werk wil maken van een nieuwe politieke cultuur en meer samenwerking met en participatie van de Leuvenaars.

Lies Corneillie: “We hebben hele reeks voorstellen om burgers een stem te geven in het beleid. Zij zijn immers experts inzake leven in Leuven. Ten eerste bundelen we alle afspraken over participatie in een participatiecharter, dat de leidraad moet bevatten van hoe en wanneer we burgers betrekken. Om die afspraken waar te maken, hebben we ook participatie-medewerkers nodig, die de inspraak in goede banen leiden. In een burgerbegroting kunnen Leuvenaars, jong en oud, prioriteiten en budgetten bepalen. In de wijken voeren we een wijkdialoog in waar buurtbewoners samen met de scholen, organisaties en ondernemers in hun buurt concrete plannen kunnen voorleggen en bespreken met het stadsbestuur”

“Met Groen pleiten we al jaren voor een andere politiek in de gemeenteraad. Zo pleiten we er ondermeer voor dat de burgemeester en voorzitter van de gemeenteraad niet dezelfde persoon is en op die manier de gemeenteraadszittingen neutraler kan leiden. Voor de gemeenteraad willen we een vragenuurtje waar burgers hun vragen kunnen stellen. Tot slot willen we van het stadhuis een open huis maken waar elke Leuvenaar welkom is om meer te weten over het reilen en zeilen in de stad.”

Waarom ik stop met politiek

Vooraf wil ik enkele dingen heel duidelijke stellen, zodat er geen misverstanden over zijn.

  • Ik stop niet met de politiek uit ontevredenheid of problemen met Groen of Groen Leuven

Groen staat voor waarden waar ik ook voor sta zoals bv. opkomen tegen sociaal onrecht, de superdiverse samenleving, wegwerken van armoede, aandacht voor mens, milieu en natuur,  geloof in de kracht van de burgers in het politieke veld …

Groen Leuven is een dynamische ploeg die werk maakt van de juiste zaken voor Leuven, ik werkte er graag mee samen en had dat nog wel verder willen doen

  • Ik stop ook niet uit ontevredenheid over de plaats die ik zou krijgen op de lijst voor de GR verkiezingen

Ik zou een hoge plaats hebben gekregen op de lijst en zou op die manier en met de voorkeurstemmen die ik zou halen mijn mandaat in de GR hebben kunnen verderzetten.

  • Ik stop niet met de politiek omdat ik geen zin en/of tijd meer heb om mijn engagement verder te zetten

Ik ben zeer gemotiveerd en geëngageerd bezig geweest de voorbije jaren, heb hard gewerkt en ik had dat in normale omstandigheden graag verder gezet, ook al is het niet te onderschatten hoeveel van je vrije tijd ’s avonds en in het weekend gaat naar de politiek.

  • Ik stop niet met de politiek omdat ik geen inspiratie meer heb of omdat er geen noden meer zijn waaraan gewerkt moet worden

Inspiratie en noden zijn er genoeg in Leuven en in deelgemeente Wijgmaal waar ik woon. In Leuven is bv. het terugdringen van de (kinder)armoede en het zorgen voor betaalbaar wonen een belangrijk nood. Voor Wijgmaal was het belangrijk dat ik er als gemeenteraadslid was. Ik heb heel wat dossiers in de aandacht gebracht en er zijn er nog meer dan genoeg voor de toekomst vb. dossier van de renovatie en herbestemming van het station van Wijgmaal, de spoorwegovergangen, een mobiliteitsplan voor betere verkeersstromen en leefbaarheid van het dorp, het verzet tegen de overlast van de vliegroute Leuven Rechtdoor, de ontwikkeling van de Dijlemeander …

  • Ik stop niet met politiek omdat ik geen appreciatie kreeg voor mijn werk van de burgers

Er zijn soms negatieve mensen waar je het gevoel hebt niet veel goeds voor te kunnen doen, maar die ben ik eigenlijk bijna nooit tegengekomen. Als mensen voelen dat je echt met hen begaan bent, als je hen informeert, hun mening vraagt, laat participeren en de zaken  concreet aanpakt tot het is opgelost, is er veel positieve appreciatie en dat heb ik vaak mogen voelen.

De vraag is nu: waarom stop ik dan wel met de politiek?

De eerste reden heeft te maken met de politieke cultuur van de Leuvense gemeentepolitiek.

  • Ik hoopte/dacht dat het in de gemeentepolitiek mogelijk zou zijn als lid van de oppositie meer opbouwend te kunnen samenwerken met de partijen van de meerderheid ( SP-A en CD&V ), maar die stonden daar te weinig voor open. In plaats van te zoeken naar verbinding en consensus, vervallen sommigen in tegenwerken, verdacht maken en persoonlijk aanvallen. Zelfs als je het zelf niet op deze manier gedraagt en steeds constructief probeert te zijn, wordt daar niet op in gepikt. Concreet wil dat zeggen dat je interessante voorstellen doet waarvan je weet dat men het ok vindt, maar binnen het ‘politieke spel’ wordt je voorstel ofwel genegeerd ofwel belachelijk gemaakt, om daarna soms toch te worden uitgevoerd, maar dan zonder vermelding van wie het idee kwam.
  • Wat al heel snel een afknapper was, was de manier waarop de gemeenteraadszittingen verlopen en worden geleid door de voorzitter, wat vaak resulteerde in een grimmige sfeer en een denigrerende behandeling van de gemeenteraadsleden. Ik heb alle respect voor de realisaties van de burgemeester in zijn lange politieke loopbaan, maar zijn manier van werken is teveel oude politieke cultuur. Terwijl de voorzitter net diegene moet zijn die ervoor moet zorgen dat iedereen met respect wordt behandeld en zijn/haar ruimte krijgt om voorstellen te doen, ook diegenen die niet onmiddellijk het hoogste woord voeren, droeg hij eerder bij tot het tegenovergestelde. We hebben dit vanuit de oppositie verschillende keren ter sprake gebracht in het Bureau van de Raad en er werden dan Gentlemens Agreements afgesloten, maar die hadden maar een beperkte invloed. Als je in deze manier van werken niet past, word je monddood gemaakt en voor mij is dat een democratie onwaardig. Ik hoop dat een meer neutrale voorzit(s)ter in de toekomst dit probleem kan verhelpen.
  • Wat ook een afknapper was waren de commissievergaderingen. De sfeer was er gelukkig minder grimmig dan in de gemeenteraadszittingen, omdat de voorzit(s)ters van die commissievergaderingen de vergaderingen op een neutralere manier leiden. Mijn ontgoocheling hierrond was iets anders. Commissievergaderingen zijn – in tegenstelling tot wat ik dacht en normaal zou vinden – te weinig de plaats waarop er over voorstellen van de verschillende partijen kan worden gesproken. Deze vergaderingen dienen enkel om de reeds besliste voorstellen van de meerderheidspartijen uit te leggen en vragen vanuit de oppositie bij die voorstellen te beantwoorden. De enkele keren dat we vanuit Groen probeerden samen te werken om te komen tot een gezamenlijk voorstel van alle partijen verliep dat zeer moeizaam en meestal lukte het niet. Ik vind de huidige werking van de commissievergaderingen een gemiste kans om in de politiek tot gezamenlijke, gedragen voorstellen te komen.
  • Politiek is in de kern ( nog altijd ) zeer hiërarchisch en patriarchaal. Sommigen zouden zeggen te ‘mannelijk’, ook al zijn lang niet alle mannen in dezelfde hoek te plaatsen. Wat bedoel ik? In de huidige manier van aan politiek doen zoekt men niet naar verbinding en samenhorigheid, maar gaat men op zoek naar strijd, tegenstellingen en polarisering. Het harde debat en testosteron voeren de boventoon en worden ook het meest positief geëvalueerd. De harde debater is de goede politieker. Als vrouw of man die andere kwaliteiten heeft, is het moeilijk om je plaats te krijgen en aan bod te komen. Je wordt gedwongen in een houding en rol die niet de jouwe is, je kan niet jezelf blijven, je verliest je authenticiteit. Nochtans zou de politiek ( net zoals al in het bedrijfsleven is bewezen ) er zeer gebaat mee zijn dat verschillende soorten van kwaliteiten en aanpak hun plaats zouden kunnen krijgen. De politiek zou minder hard en polariserend, meer op mensenmaat en vanuit het hart moeten zijn. Niet voor niets haken vrouwen vaker af dan mannen. Politiekers met ‘vrouwelijke’ kwaliteiten zijn vaak beter in webdenken: relaties aangaan, zien dat iedereen mee is. Wanneer je aan burgerparticipatie wilt doen zijn is het essentieel dat je samen tot een resultaat komt. Je kan die vrouwelijke leiderschapscompetenties als lokaal bestuur dus maar beter in huis hebben.

Via het thema burgerparticipatie kom ik bij mijn tweede reden waarom ik stop met de politiek namelijk de wijze waarop het schepencollege omgaat met haar inwoners. Het huidige Leuvense stadsbestuur staat niet open voor participatie van de burger in het beleid van de stad.

  • Toen ik gemeenteraadslid werd ben ik onmiddellijk een website en nieuwsbrief gestart waarin ik de burgers informeer over waar het stadsbestuur aan de ene kant en ikzelf en Groen aan de andere kant mee bezig zijn. Tot mijn verbazing besteedt het stadsbestuur zelf veel te weinig aandacht aan het verspreiden van goede informatie. Ik vind dat het de eerste taak is van politiekers en beleidsmensen om de inwoners net wel zoveel mogelijk en goed te informeren. Ik merkte ook dat het feit dat ik dat wel doe wordt geapprecieerd.
  • Maar informeren is nog niet hetzelfde als de burgers te laten participeren. De Leuvenaar is vragende partij ( zie de laatste resultaten van de stadsmonitor ) en wil er zich echt wel voor engageren. Het is eigenlijk totaal niet meer van deze tijd dat je hier als politieker niet mee aan de slag gaat. Ik heb de positieve respons op burgerparticipatie regelmatig ervaren toen ik de voorbije jaren in deelgemeente Wijgmaal jaarlijks een open inspraakavond organiseerde of samenkwam met de bewoners van een bepaalde straat of wijk. Telkens kwamen daar heel wat mensen op af en ze waren tevreden dat ik naar hen wilde luisteren en met hen wilde samenwerken naar een oplossing voor hun probleem. Maar ik vond het spijtig dan te moeten vaststellen dat ik soms wel een schepen kon overtuigen om naar zo’n vergadering te komen ( en dat is positief ), maar dat het aan de andere kant bleef bij luisteren en dat de ideeën of voorstellen die naar het stadsbestuur werden doorgestuurd niet werden meegenomen in hun beslissingsproces. Het huidige stadsbestuur  staat niet toe dat er constructieve ideeën groeien van onderuit. Op die manier voelt de burger zich niet ernstig genomen en voor mij kan dat niet meer in deze 21ste
  • Ook de manier waarop burgers worden behandeld die een voorstel kwamen doen op de gemeenteraadszittingen zelf, vond ik beneden alle peil. Mensen die willen participeren in het beleid en daar de moeite voor doen, moet je respecteren en ondersteunen ipv afschrikken.

Wat nu?

  • Voor mezelf heb ik na lang twijfelen en nadenken spijtig genoeg moeten concluderen dat ik stop met de politiek. Voor mij persoonlijk is het een afknapper. Met mijn manier van aan politiek doen pas ik niet in de politiek zoals die nu is. Ik word er niet gelukkiger van aan de ene kant, maar ik wil vooral mezelf niet verloochenen aan de andere kant. Ik kan er niet in floreren vanuit de kwaliteiten die ik heb. Vandaar dat ik enkele maanden geleden zelf heb beslist dit mandaat als gemeenteraadslid tot het einde met volle engagement uit te doen ( dus tot eind 2018 ), maar geen nieuw mandaat meer op te nemen voor de volgende 6 jaar. Daarom heb ik dan ook enkele maanden geleden aan Groen Leuven gevraagd om mij niet meer op een verkiesbare plaatst te zetten op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018.
  • Anderzijds geloof ik sterk in Groen Leuven. Ik ben de partij dankbaar voor de kansen die ik er heb gekregen en voor de integere en harde werk(st)ers die ik er heb ontmoet. Groen Leuven wil en kan een belangrijk verschil maken op de punten die ik net heb aangehaald: een nieuwe politieke cultuur, een hoger democratisch en een hoger participatief gehalte van het politieke beleid in Leuven. We zijn er de afgelopen jaren binnen Groen veel mee bezig geweest en hebben er een duidelijke visie rond ontwikkeld. David en Lies zijn sterke lijsttrekkers en ik geloof erin dat zij samen met het hele Groene team de uitdaging zullen aangaan om een nieuwe politieke cultuur en aanpak te vestigen in Leuven. Daarom wil ik deze lijst met overtuiging steunen door de lijst te duwen vanuit een plaats achteraan de lijst.
  • En natuurlijk laat ik mijn engagement voor Wijgmaal en Leuven niet helemaal los. Vanuit mijn opgebouwde expertise in heel wat dossiers blijf ik mij graag – maar dan achter te schermen – inzetten en een soort van aanspreekpunt blijven binnen Groen, zeker voor de noden en bekommernissen van de mensen van Wijgmaal.

0 Flares Facebook 0 Email -- 0 Flares ×

Reactie op “Hilde Van Wichelen neemt geen verkiesbare plaats meer op de Groen-lijst in Leuven

  1. 30 maart, 2018 om 00:06

    Hilde

    respect voor je keuze en nog meer respect voor je keuze om dit zo uitgebreid te delen en te motiveren. Je analyse is voor mij zeer herkenbaar en ze klopt ook voor mij. Dat is trouwens een van de redenen waarom ik de stap naar politiek niet wil maken en niet gemaakt heb. Los van mijn essentiële plek in onze buurtwerking, waarbij ik overtuigd ben dat ik zo meer verschil kan maken. Maar soms kriebelt het, maar die kriebel zou overgaan in irritante jeuk net omwille van de pijnpunten die je terecht aanhaalt. Tegelijk is dit ook triestig. Ik hoop dat volgende legislatuur verbetering zal brengen, maar ik ben daarnaast wel bang wat de verkiezingen gaan brengen in onze verrechtsendere, beschuldigende, polariserende en niet-ompatische samenleving. Ik weet ook niet wat oorzaak en gevolg is, maar ik weet wel dat politiek ook hier zou moeten voorbeeld zijn in verbindend samenwerken in de praktijk over de meerderheid en oppositie. Ik hoop dat we je wel nog mogen treffen in onze werking, A.V., buurtwandelingen, denkmomenten en andere. Merci voor je kwetsbaarheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *